Betreffende documenten
Geboorteakte, Huwelijksakte, Diploma, Vonnis, Puntenlijst, Uittreksel uit het strafregister, Overlijdensakte, Volmacht
Apostille of legalisatie? Begrijp de juiste authenticatieprocedure voor uw buitenlandse documenten in België, en in welke volgorde de apostille en beëdigde vertaling te doorlopen.


Overzicht
Apostille of legalisatie? Begrijp de juiste authenticatieprocedure voor uw buitenlandse documenten in België, en in welke volgorde de apostille en beëdigde vertaling te doorlopen.
Stappen
4
Documenten
5
Officiële bronnen
3
Nog voor u de procedure stap voor stap volgt, zijn dit de assen die meestal meespelen.
Geboorteakte, Huwelijksakte, Diploma, Vonnis, Puntenlijst, Uittreksel uit het strafregister, Overlijdensakte, Volmacht
Arabisch-Frans, Turks-Frans, Portugees-Frans, Roemeens-Frans, Spaans-Frans, Russisch-Frans
Brussel, Luik, Antwerpen
In dit soort dossier komt de blokkering meestal van bewijs, volgorde en coherentie. Niet van mooie marketingtaal.
Deze procedure wordt meestal gelezen via Geboorteakte, Huwelijksakte, Diploma. Namen, data en referenties moeten van stuk tot stuk gelijk blijven.
Brussel, Luik zal de bron vergelijken met Arabisch-Frans, Turks-Frans en wil de uitreikende instantie, datum en registratiereferenties meteen terugvinden.
De 3 officiële bronnen helpen vooral om de volgorde scherp te houden: recent document, eventuele apostille of legalisatie, daarna de juiste indiening.
Apostille en legalisatie zijn twee authenticatieprocedures voor officiële documenten die in het buitenland gebruikt moeten worden. De apostille (Verdrag van Den Haag van 5 oktober 1961) is een vereenvoudigde vorm: één enkel stempel volstaat opdat het document erkend wordt in alle ondertekenende landen (125 landen waaronder België). Legalisatie is de klassieke procedure voor niet-ondertekenende landen: het omvat een keten van stempels (gemeente, FOD Buitenlandse Zaken, ambassade van het bestemmingsland). In België wordt de apostille op Belgische documenten afgeleverd door de FOD Buitenlandse Zaken.
Een veelgemaakte fout is een document te laten vertalen vóór het geapostilleerd is. De juiste volgorde is: het originele document verkrijgen in het land van herkomst, het laten apostilleren (of legaliseren) in datzelfde land, en het vervolgens laten vertalen door een beëdigd vertaler in België. De beëdigd vertaler vertaalt dan het volledige document, inclusief de apostille. Als de volgorde omgekeerd is, dekt de apostille de vertaling niet en kan de Belgische administratie het document weigeren.
Raadpleeg de officiële lijst van 125 ondertekenende landen op de website van de HCCH. Als uw land erbij staat, volstaat een apostille. Zo niet, dan moet u de volledige consulaire legalisatie doorlopen.
De apostille wordt afgeleverd door de bevoegde autoriteit van het land dat het document heeft uitgegeven (ministerie van Buitenlandse Zaken, rechtbank, enz.). Consulaire legalisatie houdt in dat u langs het ministerie van Buitenlandse Zaken van het land gaat, en vervolgens langs de ambassade of het consulaat van België.
Zodra de apostille of legalisatie is aangebracht, vertrouwt u het volledige document (inclusief de apostille) toe aan een beëdigd vertaler ingeschreven bij de FOD Justitie. De vertaling dekt het volledige document en alle authenticatiestempels.
Uw geapostilleerd (of gelegaliseerd) en vertaald document is nu ontvankelijk bij de Belgische administraties: gemeente, rechtbank, Dienst Vreemdelingenzaken, notaris of elke andere instelling.
De apostille moet altijd worden aangebracht VÓÓR de beëdigde vertaling. De beëdigd vertaler vertaalt dan het document EN de apostille samen.
Sinds de Europese verordening 2016/1191 zijn veel openbare EU-documenten (geboorte, huwelijk, overlijden, enz.) vrijgesteld van apostille tussen lidstaten.
De apostille zelf heeft geen vervaldatum. Het onderliggende document kan wel een beperkte geldigheidsduur hebben (bv. strafblad < 6 maanden).
Onze beëdigde vertalers kunnen alle documenten vertalen en certificeren die nodig zijn voor uw procedures.
In contact komenDe onderstaande links vormen de officiële basis. Ze helpen om de procedure te controleren, maar vervangen noch de dossieranalyse noch de beslissing van de bevoegde overheid.